16Bio-Sukanya: Bio-Immune system.

โรคแพ้ภุมิค้มกันตนเองหรือโรคลูปัส

(systemic lupus erythematosus; SLE)

● ความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกัน

โรคนี้เป็นโรคในกลุ่มออโตอิมมูน ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิคุ้มกันจากทำหน้าที่ต่อต้านสิ่งแปลกปลอมหรือเชื้อโรคที่เข้าสู่ร่างกาย ไปต่อต้านและทำลายเซลล์และอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกายแทน จึงก่อให้เกิดการอักเสบตามอวัยวะต่าง ๆ เช่น ผิวหนัง ข้อต่อ ไต ระบบเลือดและระบบประสาท เป็นต้น การอักเสบจะเกิดเป็นเรื้อรังเป็นเวลานาน จนอาจจะทำให้เกิดการเสียชีวิตได้ โรคนี้มีสาเหตุจากความผิดปกติของร่างกาย เช่น เกิดจากกรรมพันธุ์ ( พบว่าแฝดจากไข่ใบเดียวกันมีโอกาสเกิดโรคนี้สูง ) หรือ ภาวะติดเชื้อไวรัสบางอย่าง หรือการได้รับการกระตุ้นจากสารเคมีหรือยาจนทำให้เอนไซม์ทำงานผิดปกติไปจึงทำให้เซลล์ทำงานผิดปกติด้วย เป็นต้น

โรคลูปัสนี้จะมีความรุนแรงแตกต่างกันออกไป ผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้มักเป็นผู้หญิงวัยกลางคนอายุ 20-45 ปี โดยผู้หญิงมีโอกาสเป็นมากกว่าผู้ชาย และพบในทุกเชื้อชาติแต่จะพบในคนผิวดำและผิวเหลืองมากกว่าคนผิวขาว และโรคนี้จะพบมากในเอเชียตะวันออก

● ปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มภูมิคุ้มกันร่างกาย

ในปัจจุบันยังไม่หาสาเหตุที่แท้จริงได้ว่าโรคลูปัสเกิดจากอะไร แต่จากการวิจัยพบว่าโรคนี้มีส่วนเกี่ยวข้องมาจากแสงแดด หรือแสงอุลตร้าไวโอเลต การตั้งครรภ์ ฮอร์โมนเพศ ( โดยเฉพาะเอสโตรเจน : เป็นโรคที่พบมากในสตรีวัยเจริญพันธุ์ , การใช้ยาคุมกำเนิด ) ยาหรือสารเคมีบางชนิด การออกกำลังกายหรือทำงานหนัก ภาวะเครียดทางจิตใจ เป็นต้น

● วิธีป้องกันดูแลรักษาสุขภาพ

การรักษานั้นจะแตกต่างกันไปในผู้ป่วยแต่ละรายและในแต่ละช่วงเวลา แต่ในปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาโรคนี้ให้หายขาดได้ แต่ยังวิธีการที่จะทำให้มีอาการของโรคที่ดีขึ้น คือ การเลือกใช้ยาที่ถูกต้องทั้งชนิด ขนาดและช่วงเวลาที่เหมาะสมซึ่งจะสามารถควบคุมอาการของโรคนี้ได้ การรักษาด้วยกลุ่มยา NSAIDS และยาต้านมาลาเลีย ( คลอโรควีนและไฮดรอกซีคลอโรควีน ) ในผู้ป่วยมีอาการเล็กๆน้อยๆ ที่ไม่มีปัญหาต่อการดำเนินชีวิตประจำวันมากนัก เช่น ผู้ป่วยที่มีผื่นแดงบนผิวหนัง ปวดคอและปวดกล้ามเนื้อ โดยที่ผลการตรวจปัสสาวะยังปกติอยู่ ถ้ายาเหล่านี้ไม่สามารถควบคุมอาการได้ ก็จะใช้สเตียรอยด์ ( Prednisolone : เป็นยาหลักที่ใช้ในการรักษาโรคลูปัสนี้ )ในขนาดต่ำๆร่วมใช้กับยาปกติด้วยแต่เมื่อควบคุมโรคได้แล้วจึงค่อยลดยาลง